Маҷлиси васеи Шӯрои ҳамоҳангсозии мақомоти ҳифзи ҳуқуқ

   27-уми ноябри соли 2020 маҷлиси васеи Шӯрои ҳамоҳангсозии мақомоти ҳифзи ҳуқуқи ноҳияи Варзоб баргузор гардид, ки дар он  “Натиҷаи таҳлилу ҷамъбасти амалияи таҷрибаи тафтишоти судӣ оид ба парвандаҳои ҷиноятӣ марбут ба дуздӣ дар давраи соли 2019 ва 9 моҳи соли 2020”  баррасӣ карда шуд.  Дар кори шӯро раиси Шӯрои ҳамоҳангсозӣ сардори прокуротураи ноҳия Хайриддин Илёсзода, раиси ноҳияи Варзоб Шерализода Муҳамадулло Умар, сардори ШВКД-и ноҳия полковники милитсия Раҳматулло Саидзода, сардори шуъбаи кумитаи давлатии амнияти миллӣ дар ноҳияи Варзоб Саидҷон Акобиров ва дигар аъзоёни шӯро ширкат намуданд. Дар кори шӯро ахбороти муфаттиши прокуратураи ноҳияи Варзоб, мушовири адлияи дараҷаи 2 Эмомиддин Муродзода ва сардори шуъбачаи кофтуковӣ- ҷиноятии ШВКД дар ноҳияи Варзоб майёри милитсия Султон Султонзода оиди масъалаи зикршуда шунида шуд.

   Эмомиддин Муродзода аз ҷумла зимни баромади хеш иброз намуд, ки   дар ҳудуди дар 9 моҳи соли 2020 15 (9 моҳи  соли 2019-19) ҷиноятӣ дуздӣ ба қайд гирифта шудааст, ки дар 9 моҳи соли 2020 назар ба ҳамин давраи соли 2019 4 ҷиноятӣ дуздӣ кам ба қайд гирифта шудааст.

   Фоизи кушодашавии  ҷиноятҳо дар 9  моҳи соли 2020 58,3 фоизро ташкил медиҳад.

   Аз 44 (29-15) ҷиноятӣ дуздии ба қайд гирифта шуда 36 (2019-20, 2020-16)  парвандаи ҷиноятӣ оғоз ва мавриди тафтиши пешакӣ қарор гирифтааст. 

         Аз инҳо, 16 (2019-10, 2020-6) парвандаи ҷиноятӣ баъди ба итмом расидани тафтиши пешакӣ барои моҳиятан дида баромадан ба суд ирсол гардида, 2 (2019-2) парвандаи ҷиноятӣ бо тадбиқи қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи авф» қатъ ва 18 (2019-8, 2020-10) парвандаи ҷиноятӣ дар истеҳсолот боздошта шудааст.

 Таҳлилу омўзиши парвандаҳои ҷиноятӣ нишон дод, ки сабабҳои содиршавии ҷинояти дуздӣ ин паст будани дониши ҳуқуқии шаҳрвандон ва дар рўҳияи меҳнатдўстӣ, хештаншиносӣ ва инсонпарварӣ тарбия наёфтани онҳо мебошад. 

 Дар давраи таҳлилӣ  аз ҷониби нозирони минтақави 3 ҳолати ҷинояти дуздӣ ошкор ва ба қайд гузошта шуд. То  ҳол дар ҳудуди ҷамоатҳои Варзобқалъа,  Чорбоғ ва С.Айнӣ ҷиноятҳои дуздии нокушода зиёданд.

   Дар давраи таҳлилӣ аз ҷониби шахсони пеш ҷиноят содирнамуда дар ҳолати ритсидив 1 ҷиноятӣ дуздӣ ба қайд гирифта шудааст.

   Заминаи дигари ба ҷиноятҳои дуздӣ даст задани шаҳрвандон ин  бо ҷои кори доимӣ таъмин набудан, паст будани сатҳи зиндагии онҳо мебошад, ки дар ин ҷода фаъолияти мақомоти маҳаллии ҳокимияти давлатии ноҳия, ҷамоатҳои шаҳраку деҳот дар сатҳи зарурӣ ба роҳ монда нашудааст.

   Дар навбати худ, фаъолияти мақомоти марбутаи давлатӣ низ, ҷиҳати пешгирӣ ва бартараф намудани қонунвайронкуниҳо чандон ҷавобгўи талабот нест.

Ё худ, ноболиғ О.А.С. 31 декабри соли 2003 таваллудаш моҳи феврали соли 2019, ки таърихи рўзаш дар рафти тафтишоти пешакӣ муайян карда нашуд, бо роҳи пинҳони вориди ҳуҷраи истиқоматии шаҳрванд С.А. гардида аз онҳо бо тариқи пинҳони 2500 сомонӣ маблағи пулиро тасарруф намуда, аз ҷои ҳодиса ғайб задааст.

   Аз ҷониби шахсони масъули ШВКД дар ноҳия бошад ҷинояти мазкур саривақт ошкор ва бақайд гирифта нашудааст, ин боиси он гардидааст, ки ноболиғ О.А.С. дар озодӣ беҷазо монда, боз даст ба содир намудани ҷиноятӣ махсусан вазнин задааст.

   Чунончи, ноболиғ О.А.С. 17 апрели соли 2020 тахминан соати 1530 дақиқа дар ҳудуди деҳаи Якачашма, ҷамоати деҳоти С.Айнии ноҳияи Варзоб бо ҳамдеҳааш хурдсол С.И.А. 25 сентябри соли 2011 таваллудаш вохӯрда бо номбурда бо роҳи зӯроварӣ ҳаракатҳои дорои хусусияти шаҳвонӣ содир кардааст.

   Тафтиши пешакӣ бо парвандаи ҷиноятӣ бо айбдории ноболиғ О.А.С. бо моддаҳои 244 қисми 2 бандҳои “в,г” ва 139 қисми 4 банди “а” КҶ Ҷумҳурии Тоҷикистон ба итмом расонида шуда, бо тасдиқи фикри айбдоркунӣ ба суд ирсол карда шуд ва нисбати нобурда ҷазои сазовор таъйин гардид.

   Бояд қайд намуд, ки дар ин ҷода баҳри пешгирии ҷинояткории марбут ба дуздӣ дастгирии ҳаматарафаи шаҳрвандон низ мавқеи махсус дорад, зеро амният ва оромии кишвар ба ҷамдастии давлату ҷомеа сахт марбут аст.

   Таҳлил ва санҷиши гузаронида шуда нишон дод, ки дар ин давра аз ҷониби муфаттишони ГТ ШВКД дар ноҳия 36 парвандаи  ҷиноятӣ марбут ба дуздӣ оғоз ва мавриди тафтиш қарор дода шудааст, ки аз ин шумора 17  ҷинояти дуздӣ дар ҳудуди ҷамоати деҳоти Чорбоғ, 10 ҷиноят дар худуди ҷамоати деҳоти С.Айнӣ ва 9 ҷиноят дар ҳудуди ҷамоати деҳоти Варзоб-Қалъа содир ва ба қайд гирифта шудааст.

   Лозим ба ёдоварист, ки бекорӣ ё надоштани ҷои кори доимӣ низ, яке аз омилҳои асосии сар задани қонунвайронкуниҳо мебошад. Мутаассифона, иҷрои ин талабот низ дар сатҳи лозима таъмин карда нашуда, чораҳои андешидаи шуъбаи агентии меҳнат ва шуғли аҳолӣ дар ноњия дар ин самт нокифоя буда, аз мутасаддиён дигар намудани муносибатро нисбати иҷрои вазифаҳои хизматӣ талаб менамояд. Ҳамчунин Султон Султонзода корманди ШВКД-и ноҳия оиди сабабҳои ба дуздӣ даст задани ҷавонон ва роҳҳои пешгирии он, масъулияти волидайн дар тарбияи фарзандон ва саҳми ҷомеа барои раҳоӣ аз чунин амалҳо ибрози назар намуд.

Оқибати хиёнат марг аст

  Хиёнат дар ҳамаи кору кирдор амали номатлуб ва бар зидди  қонуни ислом аст. Аммо хиёнат ба  ватану миллат ва давлат гуноҳи азимест, ки нобахшиданӣ.

  Миллати бо фарҳангу бо нангу номуси тоҷик  бандагони худоро ба адолату садоқат, муҳаббату  рафоқат, хайрхоҳию дастгирӣ,   дӯстдоштану ҳимояи марзу буми ватан ва инчунин ба дигар амалҳои  хайрхоҳона  ҳидоят намуда, аз кирдорҳои зиддиинсонӣ аз ҷумла, қатлу ғорат,  зулму  ситам,  фитнаву  тафриқа  ва  аз дигар рафторҳои  разилона  манъ медорад. Аммо мутаассифона, хоинону исломгароёни Ҳизби  наҳзати исломи Тоҷикстон, аз ҷумла  Муҳиддин Кабирӣ бо ҳаммаслаконаш ба амалҳои зидди исломию  мардумфиребиашон шариати муҳаммадиро  доғдор ва бадном  намуда,  аз  дурӣ   бо ҳаргуна  суханҳои   беасосу зишту дурушт  ба абармардоне , ки  барои ободии ин кишвар ва ояндаи дурахшони  Тоҷикистони азиз хизмат намудаанд,  бӯҳтонҳои беасос мезананд. Хушбахтона, ҳамаи он фикру ақида, мақсадҳои  нопоку,  зидди мазҳабиашон (Ҳанафи), ки хилофи урфу одати  миллии тоҷикон буд,  ҷомаи  амал напӯшид.

  Паёмбари Худо фармудаанд « Ман ғашша фалайса минний» шахси хиёнаткор  уммати ман нест».Назҳатиҳои  хиёнаткор  солҳои дароз (ин мардуми ватандӯст ва ҳамақидаи тоҷикро , ки пайрави қуръону суннату мазҳаби ҳанафианд бо роҳи фиребу дурӯғ бурдан мехостанд, аммо мақсади  нопокашон  ба сари қудрат омадану соҳиби курсии мансабу қудрат шудан буд.

  Филми хитёнат, ки  аз ҳамаи шабакаҳои телевизиионӣ  ба мардуми  кишвар нишон дода шуд, як далели  возеҳу  равшан аз  хиёнат ва зулму ситами ҲНИТ аст. Худованд  пок аст ва  покизакоронро дӯст медорад.   Ҳар амали нек агар аз рӯи риё анҷом дода  шавад хоҳ намоз бошад, хоҳ рӯза,  хоҳ садақа  ва ғайраҳо қобили қабули парвардигор нест, чунки ин амал  намоиш аст.

  Расулуллоҳ дар ин маврид фармуда аст. «Ҳар касро намози худ аз фаҳш  ва мункар (корҳои бад ба мисли хиёнат ба ватану миллат ва зулму ситам ба мардуми  бегуноҳ ва резондани хун ва таҷовуз ба номуси занону духтарон) боз надошт,бо он намоз ҷуз дурӣ аз Худованд чизи дигар наяфзудааст».

 Дар назди Худованди  доно ва олим некӯкор-  яъне  мусулмон касе  мебошад, ки  дар ин дунё худ аз пайи  иҷрои кори хайру савоб аст ва дигаронро низ ба кори  хайру савоб ташвиқу тарғиб мекунад. Аммо мутаассифона хоинони  Ҳизби наҳзати исломи Тоҷикистон бо кору  кирдорашон  хилофи фармудаи Худо ва расулаш буда, боз худро  мусулмон мехонанд. Барои ҳамин   мо барои  ояндаи худ ва барои  ояндаи миллати тоҷик ба донишомӯзӣ ва корҳои хуб (хайру савоб, ободу  ободкорӣ ва дигар корҳои нак) саъю кӯшиш намоем. Бояд фаромӯш накунем, ки Худованд муздро  ба он шахсоне ваъда кардааст, ки  дар зиндагии худ накӯкоранд ва мардумро  ба иттифоқию дӯстӣ, илму дониш, дӯст доштани ватан, қалби пок, ақидаи соф ва ба дигар корҳои хайру савоб ҳидоят менамоянд. Аммо ногуфта намонад, ки  ин хоинони азҳатӣ дар ин дунё шармандаву дар охират дар назди Худо ба амалҳои мардумфиребиашон  рӯсиёҳ ҳастанд. Ба доми фиреб даровардани он афсарони шастнафара, ки  баъдан бо тариқи ваҳшоният ба қатл расонида шуданд, бинанда ва шунавандаро  ба хашму ғазаб ва нафрат меорад. Худованд фармудааст «Валлоҳу ло яҳдийл қавмаззолимийн» (Худованд  раҳнамоӣ намекунад ситамгоронро). Яъне ҳеҷ шахсе золимтар ва бе диёнатар аз он касоне нестанд, ки  Аллоҳ таъоло ба забони  набияш онҳоро  ба ростию адолат ва  росту дуруст нигоҳдоштани  амонат даъват мекунад, яъне  ҷони банда  болои банда  амонат аст. Дӯст доштани ватан,  ободу ободкорӣ   дур намудани фитнаву тафриқа аз байни мардум аз қабили амалҳои неканд, аммо онҳо пайваста дар пайи зулму ситам ва қатлу ғорат буданд.Чунин шахсон  маҳз фоҷиру золиму фосиқон ҳастанд  ва Худованд онҳоро ҳаргиз ҳидоят намекунад.

Шералӣ Миралиев,

имомхатиби масҷиди ҷомеи

маркази н. Варзоб ба номи

Муҳаммад Ибни Абдуллоҳ (с),

узви ҲХДТ

ТЕРРОРИЗМ ВА ЭКСТРЕМИЗМ ДАР ТОҶИКИСТОН

         Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон чунин таъкид менамоянд: «Миллате, ки тафаккури миллӣ, таъриху адабиёт, забон, расму ойин ва арзишҳои фарҳангиашро аз даст медиҳад, истиқлолияти худро пуштибонӣ карда наметавонад. Миллате, ки хотираи таърихиашро пос намедорад, хоҳ нохоҳ тафаккураш ғуломона гашта, истиқлолияти миллиашро аз даст медиҳад.  Ҳифз накардани таърихи миллат ба инкори гузашта бурда мерасонад». Бояд зикр намуд, ки тамоюлҳои геопалитикии ҷаҳони имрӯза – терроризму экстремизм ва дигар ҷараёнҳо омилҳои бевоситаи заифкунандаи пояҳои Истиқлолияти давлатӣ мебошанд.
         Истиқлолияти давлатии Тоҷикистон дар солҳои ҷанги шаҳрвандӣ зери хатар монда буд. Қувваҳои сеюм барои заиф намудани Истиқлолияти давлатӣ ҳама чораҳои ғаразноки худро андешида буданд. Ба ҳамаи ин нигоҳ накарда, Ҳукумат ва роҳбарияти Тоҷикистон ба масъалаи таъмини ҳуқуқии рушди ҷомеа эътибори ҷиддӣ доданд ва медиҳанд. Таҷрибаи сулҳи тоҷикон аҳамияти миллӣ ва байналмилалӣ касб намуд. Ба сулҳу амнияти бадастовардаи Тоҷикистон сиёсатмадорон ва сарварони созмонҳои бонуфузи ҷаҳон баҳои баланд доданд. Аз ҷумла, сарвари Ассамблеяи байнипарлумонии ИДМ Кратов зимни як баромадаш, ки дар шаҳри Душанбе соли 2000 баргузор гардида буд, қайд кард, ки «…Сулҳи бадастовардаи тоҷикон дар тамоми ҷаҳон чун таҷрибаи нодир эътироф шудааст. Умуман дар тӯли панҷоҳ соли охир он назири худро надорад. Мо дар Ҷумҳурии Тоҷикистон натиҷаҳои амалро мебинем…».
        Вобаста ба хатарҳои глобалии ҷаҳони муосир, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таъкид намудаанд, ки дар шароити рӯзафзуни авзои сиёсии ҷаҳон ва тағйиру таҳаввулоти босуръати он, торафт вусъат гирифтани низоъҳои байнидавлативу байнимазҳабӣ ва авҷи муташаккили фаромарзӣ, ҳимояи марзу буми кишвар ва ҳифзи амнияти давлату миллат барои мо масъалаи аввалиндараҷа ва ҳаётан муҳим ба шумор меравад. Вазъи имрӯзаи минтақа ва ҷаҳон сохторҳои низомиро водор месозад, ки фаъолияти худро ба таври ҷиддӣ тақвият бахшида, барои иҷрои вазифаҳое, ки имрӯз дар назди онҳо қарор доранд, ҳамеша омода бошанд. Зеро рӯйдодҳои охири ҷаҳон, яъне тезутунд гардидани вазъ дар Шарқи Наздик, Осиё, Африқои Шимолӣ, Аврупо ва дигар минтақаҳои дунё нишон медиҳад, ки терроризм ва экстремизм ба хатарҳои аввалиндараҷаи ҷаҳони муосир табдил ёфтааст.
        Имрӯз Ҷумҳурии Тоҷикистон барои ҳимояи сазовори марзҳои худ қодир аст, аммо кишварҳои мазкур низ, пеш аз ҳама, барои ҳимояи манфиатҳои ҳаётии худ бояд аз муборизаи давлати Тоҷикистон ба ин зуҳурот дастгирӣ намоянд. Зеро агар пеши роҳи ин хатар дар марзҳои ҷанубии Тоҷикистон гирифта нашавад, ифротгароию терроризм, ихтилофҳои мазҳабӣ, бесуботию ноамнӣ на танҳо дар саросари минтақаи Осиёи Марказӣ, балки минтақаҳои васеътар аз онро то доманаҳои Чину Русия ва Аврупо фаро мегирад. Ин аст, ки имрӯз марзи давлатии Тоҷикистон марзи устуворӣ, марзи осудагӣ ва суботу амнияти як қатор кишварҳои ҷаҳон мебошад.

       Санаи 27-уми ноябри соли равон, дар толори маҷлисгоҳи мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳияи Варзоб маҷлиси Шӯрои ҳамоҳангсозии мақомоти ҳифзи ҳуқуқи ноҳия бо иштироки раиси Шӯро-прокурори ноҳия муҳтарам Илёсзода Хайриддин, раиси ноҳияи Варзоб муҳтарам Шерализода Муҳамадулло Умар, сардорони шуъбаҳои Вазорати корҳои дохилӣ дар ноҳия полковники милитсия Саидзода Раҳматулло, Кумитаи давлатии амнияти миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар ноҳия Акобиров Саидҷон ва сардори нозироти андози ноҳия Абдураҳмонов Наҷмиддин баргузор гардид. 
       Дар маҷлиси Шӯро муовини раиси ноҳия муҳтарам Қосимзода Маҳтоб, роҳбари Дастгоҳи раиси ноҳия Сафарзода Асрор ва аъзоёни Шӯро иштирок намуданд. 
       Сараввал раиси Шӯро-прокурори ноҳия муҳтарам Илёсзода Хайриддин маҷлиси Шӯроро оғоз намуда, масъалҳои дар рӯзномаи маҷлис дарҷ гардидаро ба сами ҳозирин расонид. 
       Сипас муҳокимаи масъалаи "Натиҷаи таҳлилу ҷамъбасти амалияи таҷрибаи тафтишоти судӣ, оид ба парвандаҳои ҷиноятӣ марбут ба дуздӣ дар давраи соли 2019 ва нуҳ моҳи соли 2020" ахбороти муфатиши прокуратураи ноҳия мушовири адлияи дараҷаи 2 Муродзода Эмомиддин ва сардори шуъбачаи кофтукови ҷиноятии шуъбаи Вазорати корҳои дохилӣ дар ноҳия маёри милитсия Султонзода Султон шунида шуд. 
       Баъдан раиси ноҳияи Варзоб муҳтарам Шерализода Муҳамадулло Умар иброз доштанд, ки сабабҳои ба дуздӣ даст задани ҷавонон ва роҳҳои пешгирии он дар ҳудуди ҷамоатҳои шаҳрак ва деҳоти ноҳия кормандони мақомотҳои ҳифзи ҳуқуқи ноҳия дар якҷоя бо кормандони мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳияи Варзоб корҳои ташвиқотиву таблиғотиро пурзӯр намуда, корҳоро дар ин самт ҷонок намоянд. 
       
 
Орифҷон Олимзода,
мудири бахши Хадамоти муҳоҷират дар ноҳияи Варзоб