Терроризм ва экстремизм -зуҳуроти номатлуби замони муосир

                                                         Терроризм ватан, забон, нажод ва дин надорад.

                                                       Ин    бадбахти   оламшумуле    гардидааст,  ки   ба

                                                       муқобили  он  якҷоя  мубориза бурда, ба ҳамдигар

                                                       кўмак  расонда, тадбирҳои худро  мувофиқ  сохтан

                                                       зарур   аст.

  1 Дар ибтидои қарни XXI инсоният бо хатари ҷиддие, ки ба бақои одаму олам таҳдид менамояд рӯ ба рӯ гаштааст, ки номи он терроризми байналмилалӣ мебошад.

                        Ифротгароӣ – падидаи номатлуби ҷомеа.

   Чӣ тавре ки ҷараёни таърихӣ нишон медиҳад, ғояҳо ва идеологияҳои  ифротгароӣ, хамчун ҳодисаи сиёсӣ дар ду маврид ба миён меояд.
Якум,  вақте ки дар ҷомеа беадолатӣ вуҷуд дорад ва қисми муайяни ҷомеа дар назди худ мақсад мегузорад, ки бар зидди беадолатӣ мубориза барад.

                                           Ифротгароӣ   зуҳуроти  номатлуб

     Терроризмро  коршиносону  сиёсатмадорони  имрӯза   бо  ҳар  маънӣ   ба  маънои  «тарс» ,  «ваҳшат»,  «ба  таҳлука   андохтан»  «зуроварӣ»  омадааст.  Имрӯзҳо   дар  тамаддуни  инсоният  созмону  ҳаракатҳои  радикалии   террористӣ экстримистӣ  бо  номҳои;  Ҷабҳат – ун -  нура; Давлати  Исломии   Ироқу  Шом;  Ваҳобия;  Салафия;  Ҳизбут -  таҳрир;  Ҳаракати   Исломии   Узбекистон;  Гуруҳи исломии  Туркистони  Шарқӣ;   Ал – қоида; Конгреси  Халқии  Курд;  Асбат  -  ал- Ансор;   Бародарони  Мусулмон;  Толибон;  Боку-  Ҳарам;   гуруҳои  компютерии   худкушии   ҷавонон;  аз  ҷумла  гуруҳи калони   дастаҷамъонаи   ДИИШ   амалиётҳои ҷангиро   анҷом дода  истодаанд.  Ва  бо   ин  амалҳои  зишти  худ   инсониятро   ба  таҳлука  овардаанд. Зеро  ин  созмонҳо   асосан  аз  ҷавонони   18 то  40  соларо  аз  аҳли  оила  аз  падару  модар,    ёру бародар,  хешу  ақрабо  бо  воситаи  ваъдаҳои  дурӯғ  аз   Ватан  ҷудо   карда  ҳамазамон  бо  барномаҳои  тарҳрезӣ  шуда  онҳоро   ба муқобили  ақлу  хаёлашон,  Ватанашон  бо  яроқҳои  оташфишон  равона  карда  истодааст.

   

                                               ИФРОТГАРОӢ ВА ТЕРОРИЗМИ  ИСЛОМӢ.

    Имрӯз аз шунидани номи ДИИШ  пешорӯйи сокинони сайёра қатлу куштор, ваҳшонияту бедодгарӣ сӯйистифода аз номи дини ислом ба назар меояд. Аммо бехабар аз он ки ҳанӯз солҳои 90-уми асри гузашта чунин ДИИШ дар Тоҷикистон пайдо гардида буд. Ҷиноятҳои аввалини он асир гирифтан, куштор ва пора-пора кардани ҷасадҳои одамон буданд.