Ба шарофати ҳидоятҳои Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ғамхориҳои давлату ҳукумат нисбат ба соҳаи маориф сол то сол афзоиш меёбад. Зеро кишварро танҳо кадрҳои соҳибкасбу бомаърифат обод ва давлатро муқтадиру нерӯманд мегардонанд.

        Рӯйдодҳои сиёсӣ ва муборизаҳои геополитикии солҳои охир нишон додаанд, ки камогоҳӣ, сатҳи номатлуби дониш, аз моҳияти равандҳои сиёсӣ ва ҷангҳои иттилоотӣ бохабар набудани мардум метавонанд ба густариши фонетизм ва вусъати ақидаҳои ифротӣ мусоидат карда, ҳамзамон ба амнияти миллату давлат ва ҳифзи сохти Конститутсионӣ хатар эљод намоянд. Ба ин ҳама вазифадорем, ки ба хонандагон пайваста аз паёмадҳои номатлуб ва ниҳоят хатарноки зуҳуроти экстремизму терроризм тавассути суҳбату вохуриҳо ҳушдор диҳем.

Терроризм дар солҳои охир ба яке аз мушкилоти сиёсиву амниятии ҷомеаи ҷаҳон табдил ёфтааст. Бехуда нест, ки имрӯзҳо мавзуъи таркиш дар нақлиёт, истгоҳхои роҳи оҳан ва дигар ҷойҳои ҷамъиятӣ, ки ҳамагӣ ба терроризм вобастагӣ доранд, дар сархатти хабарҳои байналмиллалии садову симо ва ВАО қарор доранд.

Чунин ахбор  на танҳо боиси нооромӣ ва тазйиқи равонии ҷомеаи ҷањонӣ гаштааст, балки ҷаҳони мутамаддинро ҳушдор медиҳад, ки ба мустаҳкамкунии мубориза бар зидди зуроварӣ беш аз пеш муттаҳид шаванд.

 Маълум аст, ки вазъи сиёсӣ, иҷтимоӣ, иқтисодӣ ва фарҳангии ҷомеаи ҳар як кишвар ба раванди таъмини дастовардҳои миллӣ ва амнияти сартосарии он таъсири амиқдорад. Аз ин рӯ, пеш аз ҳама, зарур аст, ки мафкура ва вазъи равонии ҷомеа бо татбиқи барномаҳои мухталифи сиёсию фарҳангӣ ва идеологӣ ба ҳадафҳои давлату миллат ҳамгун ва ҳамнаво бошад. Дар ин раванд, албатта, Давлат ва Ҳукумати Тоҷикистон тамоми кӯшишҳои ҳамаҷонибаи фарогирандаро  ба харҷ медиҳанд, то мушкилоти мавҷуда сари вақт  ҳаллуфайсал шаванд.

Имрӯз дар як қатор давлатҳо ҷангҳои харобиовар идома дошта, боиси афзоиши шумораи фирориён ва шиддат гирифтани мушкилотҳои дигари иҷтимоӣ  гардидаанд. Терроризм ва ифротгароӣ беш аз ҳарвақта авҷ гирифта, бо оқибатҳои даҳшатбору бераҳмонаи худ ба мукилоти ҷиддитарини инсоният дар асри XXI табдил ёфтааст.

Сиёсатшиносон ва  коршиносони масъалаҳои сиёсию динӣ, муносибатҳои байни давлат ва баъзе ташкилоту созмонҳои динии мавҷударо дар Тоҷикистон шарҳ дода, ташвиши худро иброз медоранд, ки ҳамаи қувваҳо имрӯз зери пардаи дин баромад ва ба ҳар корҳои ифлос даст расонда, мардуми мусалмони тоҷикро аз дину ойинаш ҷудо карданианд.

Имрӯз ҷаҳонро мушкилоти гуногун фаро гирифтааст, ки хатарноктаринаш густариши бесобиқа пайдо кардани зуҳуроти терроризм мебошад. Терроризм дар асри мо ба ҳар як сокини сайёра таҳдид мекунад. Мутаасифона, гурӯҳҳое ҳастанд, ки ин зуҳуротро дастгирӣ намуда, барои ташаккул ёфтани  он мусоидат мекунад. Вале боз масъалаи дигари ташвишовар он аст, ки баъзе нафарон бахусус, ҷавонону наврасон, аз ҷумла аз кишвари мо ҳам ноогоҳона ба ин гурӯҳҳои даҳшатафкан шомил гардида,  оила ва Ватану миллати худро доғдор месозанд.

Шароити имрӯзаи ҷаҳонишавӣ ва бархғӯрди манфиатҳо, боиси низоъ ва даргириҳои зиёди хунин дар минтақаҳои гуногуни сайёра, махсусан, дар кишварҳои шарқи мусалмонӣ гардидааст, давлатҳо ва ҷомеаҳои ҷаҳонро ба ташвиш оварда, дар паи андешидани тадбиру чораҳои муосир саргардон кардааст.

Мусаллам аст, ки «Ихвон-ул-муслимин», «Ҳизб-ут-таҳрир», «Алқоида», «Ташбон», «ҲНИ» ва соири созмонҳои экстремистӣ-террористии исломӣ тавлидгари асосии низоъњои динӣ-мазҳабии ифротӣ-экстемистӣ дар минтақаи Шарқи мусалмонианд. Ҷомеаи мутамаддуни ҷаҳонӣ бо ин гурҳҳу созмонҳои хатарнок мубориза мебаранд.