Имрӯз ҷомеаи моро баташвиш овардааст, тамоюли бегонапарастӣ  ва ба фарҳанги бегона майл намудани занону духтарони кишвар, ташвиқи либосҳои бегона,  ҳисси бегонапарастӣ, тақлидкорӣ, рафтору гуфторе, ки ба фарҳанги миллии мо таъсири манфӣ мерасонанд ба чашм мерасад. Имрӯзҳо мушоҳида мекунем, ки тақлиди занону ҷавондухтарон ба тарзи либоспӯшии бегона кӯр-кӯрона буда, ифодагари бе иттилоотӣ ва бехабарӣ аз асли масъала мебошад.

Ба гурӯҳҳои ифротгаро шомил шудани ҷавонон ва занону духтарон ин дарди ҷонсӯзи миллату  ватан аст. Имрӯзҳо гурӯҳҳои ифротгаро дар тасаввуроти ҷавонони мо тамаддуни исломро нодуруст шарҳ дода, онҳоро ба сӯи фанатизм ва экстремизм ҷалб менамоянд. Бояд ҷавонони мо таълимоти дурусти динро пурра дарк намуда, кӯшиш намоянд, ки фирефтаи ҳар гуна гурӯҳҳои ифротгаро нагарданд.

Терроризму  экстремизм ватан, дин, мазҳаб надоранд, балки он хатари воқеӣ ба ҷомеаи ҷаҳонист. Терроризм чун вабои асри  ХХ1 имрӯз тамоми ҷаҳонро ба ташвиш овардааст. Имрӯз нисбат ба гурӯҳ ва ҳаракатҳои террористию ифротгароӣ, ки боистифода аз номи дини мубини ислом,  ки дини поку таҳаммулгароист, ба амалҳои террористӣ даст мезананд, хуни ноҳақ  мерезанд ва оромию осоиштагӣ ва суботи ҷомеаи башариро халалдор менамоянд, муборизаи оштинопазир бояд бурд.

Пайдоиш ташаккул ва ҳуввияти ҳар як халқу миллатро дар марҳилаҳои гуногуни таърих саргузашту сарнавишти он муайян месозад.  Халқи тоҷик  аз дасти баъзе нотавонбиноне, ки ҳамеша дини мубини исломро ба хотири манфиатҳои хеш истифода намудаву мардумро ба гумроҳӣ бурдаанд, басо ҷафоҳо кашидааст. Ин   нотавонбинон ба хотири манфиатҳои шахсии хеш сулҳу ваҳдат ва якдилии оммаро халалдор намуда, ҳамчун саҳифаи сиёҳ дар таърихи Тоҷикистон боқӣ мондаанд.

Аз ҷумла солҳои 90-уми қарни гузашта намояндагони Ҳизби наҳзати исломӣ, (минбаъд ТТЭ ҲНИ) ки фаъолияти он дар Тоҷикистон мамнуъ аст, бисёр бесару сомониҳо намудаанд. Баъди  ташкили майдони «Шаҳидон» роҳбарияти наҳзат соҳиби баландгӯяк гардида ва рӯйирост бар муқобили давлат сухан меронданд. Солҳои аввали Истиқлолият барои мардуми тоҷик даврони ниҳоят вазнин буд. Зеро Тоҷикистони ҷавон  ба вартаи амалиётҳои террористӣ кашида шуд.