Конститутсия ҳамчун бахтномаи миллат ва санади бунёдии сиёсӣ роҳи минбаъдаи пешрафту тарақиёти давлати озоду демократии моро муайян менаояд.                                                                                         

Эмомалӣ Раҳмон.

6-ноябри соли 1994 аввалин маротиба дар таърихи давлатдории навини миллати тоҷик Коститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон ба сифати қонуни олии кишвар бо ташаббуси фарзанди фарзонаи миллати тоҷик, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам, Ҷаноби Олӣ Эмомалӣ Раҳмон тарики раъйпурсии умумихалқи бевосита аз ҷониби халқ қабул карда шуд. Ин санади муқаддасу сарнавиштсоз, ифодагари азму иродаи мардум буда.

Ман чандин маротиба аз минбарҳои Созмони Милали Муттаҳид ва дигар ташкилотҳои бонуфузи байналмилалӣ таъкид карда будам, ки террорист ватан, миллат ва дину мазҳаб надорад.

Эмомалӣ Раҳмон

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Ҷаноби Олӣ, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар шаҳри Душанбе  рӯзҳои 3-4 майи соли 2018  конфронси байналмилалӣ дар сатҳи баланд дар мавзуъи «Муқовимат бо терроризм ва ифротгароии хушунатомез» баргузор гардид, ки  Пешвои миллат дар хошияи кори конфронс суханронӣ намуда,  такид доштанд, ки «Тоҷикистон ҳамчун узви фаъоли ҷомеаи байналмилали пайваста баҳри таҳкими муборизаи муштарак бар зидди терроризм, экстремизм ва пешгирии  гайриқонуни  гардиши маводи мухаддир   ва мушкилотҳои глобалию таҳдидҳои ҷаҳон ҳамаҷониба кӯшиш менамоянд».

Коррупсия-порахӯрӣ ва ҳар як кирдори шахсе, ки ба ӯ иҷрои вазифаҳои муаян дар сохтори давлатӣ ва хусусӣ супорида шудааст, мебошад. Он ба вайронкунии вазифаҳои аз рӯи мақоми давлатии шахси мансабдор, корманди хусусӣ, агенти мустақил ба ӯ супорида шуда ва дигар намуди муносибат, ки мақсади ба даст овардани фоидаи ғайриқонунӣ барои худ ва ё дигар ашхосро дорад меорад.
Дар ҷаҳони имрӯза яке аз монеаҳои асосӣ дар роҳи амалӣ гардонидани ҳуқуқу озодиҳои инсон ва шаҳрванд, коррупсия мебошад. Коррупсия рушди умумимиллӣ, болоравии иқтисодиёт ва некуаҳволии иҷтимоиро боз медорад, боварии шаҳрвандонро ба давлат коста гардонида умедҳои ояндаи ҷавононро барҳам мезанад.

Бо туфайли соибистиқлол гаштани Ҷуҳмурии Точикистон муносибатҳои дипломатӣ, иқтисодӣ, ҳарбӣ, сиёсӣ ва фарҳангӣ байни Ҷумҳурии Тоҷикистон ва дигар кишварҳо то рафт ривоҷу равнақ ёфта истодааст. Истиқлолият барои ҳар як кишвар падидаи ниҳоят муқаддас ба шумор меравад. Барои ба даст овардани он ҳеҷ мушкилот сарфи назар набояд кард. Таърих собит менамояд, ки барои ноил гаштан ба Истиқлолият пойдорӣ ва рушду нумуъи он одамон чи қадар ҷоннисориҳо намудаанд. Муборизаи истиқлолиятталабон-гиромитарин фасли таърихи ҳар як кишвар аст. Агар мо ба таърихи башарият назар афканем, шоҳиди он мегардем, ки замони пайдоиши нахустин давлатҳо одамон кӯшиш ба харҷ медиҳанд, ки истиқлолияти давлатии хешро ҳифз ва мустаҳкам намоянд. Зеро ҳар як давлате, ки нисбатан нерӯманд мегардид, талош бар он менамуд, ки аз ҳисоби забт намудани ҳудуди кишвари дигар ва ба даст овардани захираҳои моддию маънавӣ он инкишофи хешро таъмин намояд. Аз ин ҷост, ки муборизаи истиқлол талабона бо баробари пайдоиши давлатҳои аввалин ба вуҷуд омадаанд. Ин раванд дар шароити гуногун вобаста ба инкишофи давлату давлатдорӣ то ба замони муосир боқӣ мондааст.