«Тундгароӣ» (Радикализм)- дастгирӣ ва пайравӣ ба ақидаҳои бемуросо ва таҳаммулнопазир. Раванди тундгароии ҷомеа – афзоиши шумораи тарафдорони ақидаҳои яктарафае, ки нуқтаи назари дигарро таҳаммул надоранд, ягон намуди муросоро эътироф намегунанд ва ба муколамаи самаранок моил нестанд.

Се нишонаи асосии тундгароӣ

  1. Ақидаи яктарафа
  2. Эътироф накардани муросо
  3. Сар кашидан аз муколама (диалог)

«Терроризм» (даҳшатафканӣ) – шакли ниҳоии ниҳоят хатарноки (ифротгароӣ) дар миқёси ҷаҳонӣ мебошад

Ифротгароӣ ва терроризм

Мафҳуми терроризм ва экстремизм то ҳол мафҳуми мушаххас надорад. Имрӯз дар таҷрибаи ҳуқуқи байналмилалӣ таърифи воҳиде аз истилоҳи ифротгароӣ ва терроризм ба назар намерасад. Ифротгароӣ ё худ экстремизм амънои истифода аз василаву абзорҳои номуносибу мамнӯъ  барои бадаст овардани  аҳдофи сиёсӣ, миллӣ, мазҳабӣ ва ғайраро дорад.  Терроризм ё худ ваҳшатафканӣ ифротгароиест, ки ба марзи ниҳоии худ расидааст. Ҳар ду низ боиси аз байн рафтани субботу оромиш ва ҳусни тафоҳум миёни гурӯҳҳои мухталифи қавмӣ, иҷтимоӣ ва мазҳабӣ дар сатҳи миллӣ, минтақавӣ ва байналмилалӣ мешаванд.

Нимаи рӯзи 21 май як гурӯҳи иборат аз мардону занони ҷавон, ки худро “ҷавонони фаъол” муаррифӣ кардаанд, назди бинои Сафорати Ҷумҳурии исломии Эрон ҷамъ омаданд.

Ин гурӯҳ шиорҳое мисли «Дар Тоҷикистон барои ҷангҳои мазҳабӣ ҷой нест!», «Фарзандони моро аз гуруҳҳои террористӣ ба ватан баргардонед!», «Ба баргаштани фарзандони мо монеъ нашавед!” ҳам дар даст доштанд.

Рӯзи  21 майи соли ҷори як гурӯҳи иборат аз 50-60 нафар мардону занони ҷавон дар назди бинои Сафорати Ҷумҳурии исломии Эрон ҷамъ омада, шиорҳое мисли «Кабирӣ террорист» «Нест бод Кабирӣ!», «Нест бод Эрон», «Соли 1992-2000-умро намехоҳем!», «Аз мардуми мусулмони Тоҷикистон чӣ мехоҳед!?», «Фарзандони моро роҳгум накунед!», «Фарзандони моро баргардонед» мегуфтанд ва ба сафорати Ҷумҳурии исломии Эрон муроҷиат мекарданд, ки «касе ҳуқуқ надорад ба сиёсати давлатии Тоҷикистон дахолат намояд».

        Имрӯзҳо, ки соҳибихтиёрӣ ва мустақилият барои мо дастовардҳои сиёсӣ ва иқтисодиро ато намудааст мо омӯзгоронро зарур аст барои аз байн бурдани ҳар гуна проблемаҳои муҳими иҷтимоӣ , сиёсӣ ва иқтисодӣ омода ва тайёр бошем. Давлат ва ҳукумат аз мо омӯзгорон ва бахусус кормандони соҳаи маориф, ки ба иқтибоси Асосгузори сулҳу ваҳдати-милли Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон яке аз соҳаи афзалиятноки ҷомеъа шинохта шудааст, боварӣ ва эҳтироми хоса доранд ва мо бояд ба ин эҳтиром арзанда ва содиқ бошем.