Ватан вайрона аз ёр аст, ё ағёр ё ҳарду
Ин суханони Лоҳутии бузург, ки аз Эрон гурехту нахост ба дасисаҳои ҳамонвақтаи ҳамватанонаш якҷоя бошад ба кирдорҳою дасисаҳои ҳозирае, ки ба воситаи як хиёнаткори миллати тоҷик Кабири карда истодаанд, рост меояд.
Он мардонузанони хирадманд ва ватандӯсти миллати тоҷик ,ки рӯзи 21-май дар назди Сафорати Эрон ҷамъомаданду як ҳамоиш нисбати тафриқандозии душманиватан Кабирӣ ,киайни замон дар Эрон асту ба ҷуз аз кибрубахилӣва хиёнат ба миллати хеш надорад, ҳақиқатан ҳам дуруст карданд. Мо миллатитоҷик аз ин кирдорионҳо бисёр ҳам шод буда, он шиорҳое, кионҳо дар даст бо номи « Кабири терорист» « Нест бод Эрон» доштанд ба пуррагӣдастгирӣ менамоем.

Рӯзи 21 май нафарони зиёде, дар назди бинои Сафорати Ҷумҳурии исломии Эрон ҷамъ омаданд.
Ин гурӯҳ шиорҳое мисли «Дар Тоҷикистон барои ҷангҳои мазҳабӣ ҷой нест!», «Кабирӣ террорист» «Нест бод Кабирӣ!», ҳам дар даст доштанд.
Вақтҳои охир ба гурӯҳҳои ифротгаро шомил шудани ҷавонон ва занону духтарон ин дарди ҷонсӯзи миллату ватан аст. Имрӯзҳо гурӯҳҳои ифротгаро дар тасаввуроти ҷавонони мо тамаддуни исломро нодуруст шарҳ дода, онҳоро ба сӯи фанатизм ва эктремизм ҷалб менамоянд. Бояд ҷавонони мо таълимоти дурусти динро пурра дарк намуда, кӯшиш намоянд, ки фирефтаи ҳар гуна гурӯҳҳои ифротгаро нагарданд. Ҳаминро бояд дониста бошанд, ки дарвоқеъ ҳеҷ гоҳ ба вуқӯъ пайвастани амалҳои террористии ниқоби динидошта, аз ҷумла ниқоби исломидошта, моҳияти динро инъикос карда наметавонад. Ҳар гуна дин, бахусус дини ислом мухолифи амалҳои террористӣ буда, онро ба куллӣ рад менамояд. Террорист, ки шахси бегуноҳро аз ҳаёт маҳрум месозад, ҳеҷ гоҳ мусалмон буда наметавонад ва куллан зидди ислом аст.

«Тундгароӣ» (Радикализм)- дастгирӣ ва пайравӣ ба ақидаҳои бемуросо ва таҳаммулнопазир. Раванди тундгароии ҷомеа – афзоиши шумораи тарафдорони ақидаҳои яктарафае, ки нуқтаи назари дигарро таҳаммул надоранд, ягон намуди муросоро эътироф намегунанд ва ба муколамаи самаранок моил нестанд.

Се нишонаи асосии тундгароӣ

  1. Ақидаи яктарафа
  2. Эътироф накардани муросо
  3. Сар кашидан аз муколама (диалог)

«Терроризм» (даҳшатафканӣ) – шакли ниҳоии ниҳоят хатарноки (ифротгароӣ) дар миқёси ҷаҳонӣ мебошад

Ифротгароӣ ва терроризм

Мафҳуми терроризм ва экстремизм то ҳол мафҳуми мушаххас надорад. Имрӯз дар таҷрибаи ҳуқуқи байналмилалӣ таърифи воҳиде аз истилоҳи ифротгароӣ ва терроризм ба назар намерасад. Ифротгароӣ ё худ экстремизм амънои истифода аз василаву абзорҳои номуносибу мамнӯъ  барои бадаст овардани  аҳдофи сиёсӣ, миллӣ, мазҳабӣ ва ғайраро дорад.  Терроризм ё худ ваҳшатафканӣ ифротгароиест, ки ба марзи ниҳоии худ расидааст. Ҳар ду низ боиси аз байн рафтани субботу оромиш ва ҳусни тафоҳум миёни гурӯҳҳои мухталифи қавмӣ, иҷтимоӣ ва мазҳабӣ дар сатҳи миллӣ, минтақавӣ ва байналмилалӣ мешаванд.

Нимаи рӯзи 21 май як гурӯҳи иборат аз мардону занони ҷавон, ки худро “ҷавонони фаъол” муаррифӣ кардаанд, назди бинои Сафорати Ҷумҳурии исломии Эрон ҷамъ омаданд.

Ин гурӯҳ шиорҳое мисли «Дар Тоҷикистон барои ҷангҳои мазҳабӣ ҷой нест!», «Фарзандони моро аз гуруҳҳои террористӣ ба ватан баргардонед!», «Ба баргаштани фарзандони мо монеъ нашавед!” ҳам дар даст доштанд.