Ба ҳамагон маълум аст, ки дар давраи ҳозираи инкишофи равандҳои гуногуни иҷтимоии ҳаёти инсоиният баробари тараққиёти илму техника афзудани шумораи бекорон ва вусъати ҷаҳонишавӣ ба давлатҳои олами муосир яке аз хатарҳои ҷиддии таҳдидкунанда ин зуҳуроти экстремизм ва терроризми байналмиллалӣ ба ҳисоб меравад. Ин вабои аср бошад, ба Ҷумҳурии Тоҷикистон низ бетаъсир ва кишвари офтобии мо аз он дар канор намондааст. Мувофиқи таҳлилҳои мавҷуда як қатор сабаб ва омилҳо, ба монанди, таъсири манфии сабтҳои электрониву видеоӣ, китобу маҷаллаҳо ва дигар маводи чопии дорои хусусияти зӯроваридошта, ба кор ва таҳсил фаро гирифта нашудани ноболиғону  ҷавонони синнашон аз 16 то 18 сола ва дар маҷмӯъ иҷро нагардидани уҳдадориҳо аз ҷониби падару модарон ё шахсони онҳоро ивазкунанда ба афзоиши ҳуқуқвайронкунӣ дар байни ноболиғон, гаравидани онҳо ба ҳар гуна ҳизбу ҳаракатҳои экстремистӣ замина гузоштаанд.

Афзоиши дастаҳои муташаккили ҷиноӣ, паҳншавии ВНМО/БПНМ ва дигар бемориҳои  сирояти  махсусан маблагузории гуруҳҳои террористӣ  аз зумраи оқибатҳои  ғамангез ва рӯзафзуни паҳншавии маводи мухаддир ба шумор мераванд, ки тавассути онҳо неруи солими ҷомеаро рӯ ба хароби овардааст.

         Мухаддирот имрӯз ба яке аз қувваҳои аосоии рушди терроризм табдил ёфтааст. Агар нафт хун дар рагҳои ҷанг дониста шавад, пас бе ёрии мухаддирот ин ҷанг ё ба қавли худи террористони ин ҷиҳод ба зудӣ барҳам хоҳад хурд. Савдои  муходдирот тиҷорати шоҳонае ба ҳисоб меравад, ки тоҷиронашро ба зуди тавонмард мегардонад. Гуруҳҳои ҷангии нисбатан тавонмард фавран тамоми сарчашмаҳои дастраси даромадро дар минтақаи фаъолияти худ зери назорат мегиранд. Аммо бе фуруши маводи мухаддир ба монеа дучор меоянд ва дигар корашон пеш намеравад. Айни ҳол исломихоҳони Сурия  маблағи тоҷирони афғонро, ки ба фуруши мухаддирот машғуланд, барои нигоҳдории ҷанговарони зархарид истифода мебаранд. Тибқи маълумоти назорати маводи мухаддироти Россия 20 ҳазор «Аскари фидоӣ» дар  Сурия  аз тарафи ислоҳотхоҳони тундрави афғон, ки аз тариқи фурӯши маводи мухаддир маблағ ба даст меояд маблағгузори мешаванд. Ба иттилои баъзе расонаҳои хориҷи  гуруҳҳои муташаккили ҷинои фаромили бо худмаблағгузорие, ки аз тариқи фурӯши муходдирот  ба роҳ монда шудааст, имкон доранд, ки сели фаровони ҷинояткоронро аз дилхоҳ кишвар ба нуқтаҳои зарурии кураи замин интиқол диҳанд. Бо  ҳамин роҳ 15 то 20 ҳазор  зархарид дар Сурия  гирд оварда шудаанд, ки боиси нооромиҳо дар ин маҳал гардиданд.

Ҷумҳурии Тоҷикистон дар таърихи начандон тӯлонии истиқлол ба пешравиҳои зиёди сиёсиву иқтисодӣ ва иҷтимоиву фарњангӣ ноил гардид. Пешрафту рушди кишварамон аз соҳибистиқлол гардидани он сарчашма мегирад. Аз рӯзе, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон соҳибистиқлол гардид, фазои кишварамонро сулҳу оромӣ фаро гирифт. Ҳар як кишвар дар фазои сулҳу оромӣ тараққӣ мекунад. Агар дар кишвар оромӣ ва осудагӣ набошад, магар кӯдаки хурдсоли шумо метавонад ба боғча равад? Фарзанди Шумо метавонад дар мактаб ва ё дар донишгоҳу донишкада таҳсил намуда, соҳиби касбе гардад? Шумо метавонед ба ягон касбу коре машғул шуда, рӯзғоратонро таъмин кунед? Деҳқон, метавонад ба кишоварзӣ машғул шуда, молашро ба бозор барорад?   Олим метавонад ба кори эҷодӣ машғул шавад? Умуман ягон соҳа метавонад бо пуррагӣ  кору фаъолият намояд? Албатта не.

Рӯзи 10.03.2018 дар доираи сафари давлатии Президенти Ҷумҳурии Ӯзбекистон Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва меҳмони олимақом Сарвари ҷумҳурии ҳамсояи Ӯзбекистон муҳтарам Шавкат Мирзиёев бо мақсади шиносоӣ бо имкониятҳои рушди соҳаи сайёҳӣ ба бӯстонсаройи беруназшаҳрии “Варзоб”, воқеъ дар ноҳияи Варзоб ташриф оварданд.

Сафари давлатии Президенти Ҷумҳурии Ӯзбекистон дар Тоҷикистон 9 март бо маросими истиқболи расмӣ оғоз гардида, аз рӯйи натиҷаҳои мулоқоту музокироти сатҳи олӣ, ки дар фазои ҳусни тафоҳум ва барои рушду густариши муносибатҳои дӯстию бародарии халқҳои ду кишвар неку бобарор баргузор шуд, 27 санади нави ҳамкорӣ ба имзо расонида шуд.