29 июля 2018 года на территории Хатлонской области Таджикистана совершен теракт в отношении иностранных велотуристов. Погибли двое граждан США, гражданин Нидерландов и гражданин Швейцарии.

В отличие от своих западных коллег, которые после терактов на протяжении недель осуществляли  розыск преступников, правоохранительные органы страны оперативно в тот же день установили террористов.

В ходе задержания боевики оказали вооруженное сопротивление и ответным огнем четверо из них были ликвидированы, а главарь тергруппировки Хусейн Абдусамадов задержан. Начав сотрудничать со следствием, он дал подробные показания о том, кто являлся заказчиком и организатором теракта, где и как осуществлялась подготовка исполнителей и т.д.

Ислом комилан зидди терроризм аст. Зеро ин дин раҳмате барои башарият мебошад. Дар Қуръон ояте наметавон ёфт, ки зулму ситам ва хушунатро ҷонибдорӣ намуда бошад. Ислом баробарию бародарӣ ва меҳру шафқатро миёни пайравонаш ташвиқ мекунад ва Расули Акрам, ки пешво ва даъватгари ин дин мебошанд, барои густариши сулҳ, оромиш ва раҳмат байни мардум машҳур гардидааст.
Имрӯз Тоҷикистон аз воқеаҳои ҷаҳони ислом бетараф буда наметавонад, зеро даргириҳои Шарқи наздик ба ватани мо низ таҳдид дорад. Душманони миллати тоҷик бо ҳар роҳу восита мехоҳанд фазои ороми кишвари моро халалдор намоянд. Аз хориҷа истода, тақдири тоҷиконро ҳал намоянд, тариқи телевизионҳои моҳвораӣ ва шабакаҳои интернетӣ ба халқи азизи мо таҳдид мекунанд, сиёсати пешгирифтаи ҳукуматро, ки баҳри таъмини сулҳу суббот ва тараққиёт равона шудааст, мавриди интиқод қарор медиҳанд. Мехоҳанд ба воситаи қувваҳои дохилӣ, аз ҷумла баъзе ҳаракатҳо, инчунин баъзе афроди ҷиноятпеша таблиғот бурда, ҷавонони ноогоҳро фиребанд ва онҳоро муқобили ватану миллати худ барангезанд.

Пайдоиш, ташаккул ва ҳуввияти ҳар як халқу миллатро дар марҳилаҳои гуногуни таърих саргузашту сарнавишти он муайян месозад. Халқи қадимаи тоҷик, аз дасти баъзе нотавонбиноне, ки ҳамеша дини мубини исломро ба хотири манфиатҳои хеш истифода намудаву мардумро ба гумроҳӣ бурдаанд, басо ҷафоҳо кашидааст. Ин нотавонбинон ба хотири манфиатҳои шахсии хеш сулҳу ваҳдат ва якдилии оммаро халалдор намуда, ҳамчун саҳифаи сиёҳ дар таърихи Тоҷикистон боқӣ мондаанд.
Аз ҷумла солҳои 90-уми қарни гузашта намояндагони Ҳизби наҳзати исломӣ, ки дар Тоҷикистон фаъолияти мамнуъ аст, бисёр бесару сомониҳо намудаанд. Баъди ташкили майдони «Шаҳидон» роҳбарияти наҳзат соҳиби баландгӯяк гардида ва рӯйи рост бар муқобили давлат сухан меронданд. Солҳои аввали Истиқлолият барои мардуми тоҷик даврони ниҳоят вазнин буд. Зеро Тоҷикистони ҷавон ба вартаи амалиётҳои террористӣ кашида шуд. Дар ин ҳодисаҳо нақши асосиро ташкилоти ифротии Ҳизби наҳзати ислом ва аъзоёну ҷонибдорони он иҷро менамуд. Ин гурӯҳи ба номи динӣ аз аввали ташкилёбии худ тавонист идеологияи тундгароёнаро паҳн намояд ва ҳамин амали онҳо боиси сар задани ҷанги шаҳрвандӣ дар мамлакат гардида, қурбониёни зиёдеро ба бор овард.

Дар шароити имрӯзаи кишварҳо хатари терроризм ва гурӯҳҳои ифротгароӣ яке аз масъалаҳои мубрами илмҳои сиёсӣ буда, хусусиятҳо ва харобаҳои он аз ҷониби илмҳои гуногуни ҷомеъашиносӣ мавриди омӯзиш ва тадқиқи илми қарор гирифтааст. Ин раванди номатлуб, ҷомеъаи башариро нигарон намуда, баҳри пешгирии омилҳои террористӣ тамоми ҷабҳаҳо мубориза алайҳи терроризмро пайдо хоҳанд кард.
Дар тӯли чандсолаҳои охир диққати олимони диншинос ва сиёсатшинос ба ислом ва нақши он дар равандҳои сиёсиву иҷтимоӣ дар кишварҳое, ки аксарияти аҳолии онҳоро мусулмонон ташкил медиҳанд, равона карда шудааст. Сабаби асосии чунин таваҷҷӯҳ афзоиш ва шиддат ёфтани таъсири ислом ба сиёсатӣ ҷаҳонӣ ва байналмиллали мебошад. Хусусан дар охири солҳои 70- ум ва аввали солҳои 80-уми асри гузашта дар тамоми кишварҳои Шарқи наздик ва Африқои Шимолӣ раванди сиёсишавии ислом ва исломшиносии сиёсат оғоз ёфт. Сабаби асосии таҳкими чунин мақом дар сиёсати ин кишвархо дар он мебошад, ки ислом метавонад ва қодир аст ҳамчун як низоми том ва мукаммали динӣ тамоми соҳаҳои ҳаёти фардӣ ва иҷтимоиро ба танзим дароварад ва идора намояд. Барои таҳкими нақши ислом дар сиёсатӣ ин кишварҳо инчунин ақоиди анъанави дар бораи ягонагии дин ва давлат, пайванди ҳаёти дуняви ва динӣ, ки дар шуури ҷамъияти миллатҳои мусулмон хеле амиқ реша давонидааст, ки нақши хело муҳимро мебозад. Ақидаҳои мазкур хусусан дар байни аъзои ҳаракатҳо, ҳизбҳо ва гуруҳҳои сиёсӣ, ки барои бо ормонҳо ва меъёрҳои исломӣ мутобиқ сохтани сиёсати давлатӣ ва ҳаёти ҷомеа мубориза мебаранд, хеле роҷе буда, ҳаматарафа таблиғу ташвиқ карда мешавад. Хусусан баъди сукути Иттиҳоди Шӯравӣ ҷуғрофиёи амалкарди созмонҳо ва ҳаракатҳои навбаромади диниву сиёсӣ вусъат ёфта, бархе аз онҳо дар кишварҳо ва минтақаҳои мусулмоннишини пасошӯравӣ роҳ ёфтанд.